Catherine De Le Voye
Sweater
België
1610
Catherine De Le Voye was zestig jaar oud en getrouwd met Jean De Robertmazure, bijgenaamd Monsieur, toen ze in 1610 van hekserij werd beschuldigd. Op 26 oktober van dat jaar werd ze in Ellezelles terechtgesteld, samen met vijf andere vrouwen die hetzelfde lot ondergingen.
Voor Catherine ontwierp ik een zachte, ruime trui in zeven aardse kleuren. Tussen de brede strepen keert telkens de drievoudige maan terug; wassende maan, volle maan en afnemende maan. De sweater wordt van onder naar boven gebreid en het maanmotief is ingebreid met de fair isle techniek.
De opeenvolgende maanfasen staan voor de cyclus van geboorte, leven en dood. In Catherines trui blijven ze zich herhalen, rij na rij, rondom het lichaam; een ritme dat doorgaat waar haar eigen leven met geweld werd afgebroken.
Galerij
Symboliek en ontwerp
Voor Catherine De Le Voye wilde ik een trui maken waarin herhaling en verandering naast elkaar bestaan. Ik koos zeven kleuren; zachte grijzen, bruin, zwart, tarwe en warm oranje. Ze vormen brede horizontale banen die niet volgens een strak symmetrisch schema terugkeren. Sommige zijn smal, andere breder; net zoals ook een mensenleven geen gelijkmatig patroon volgt.
Tussen die kleurvlakken loopt de drievoudige maan. Een wassende maan, een volle maan en een afnemende maan volgen elkaar steeds opnieuw op. Het motief wordt met de fair isle techniek ingebreid en hoeft bewust niet overal precies boven het vorige te staan. Ook in het oorspronkelijke patroon liet ik ruimte om de manen te laten verschuiven.
De triple moon wordt vaak verbonden met drie levensfasen; de jonge vrouw, de moeder en de oude vrouw. Voor mij gaat het motief in deze trui vooral over het verstrijken van de tijd. De maan groeit, wordt vol en neemt weer af; daarna begint alles opnieuw. Catherine was zestig toen haar leven werd afgebroken. In het breiwerk laat ik de cyclus doorgaan.
Daarom wilde ik ook geen donkere herdenkingstrui maken. Catherine kreeg een zachte, warme sweater, ruim rond het lichaam en gebreid in kleuren die aan aarde, steen en herfst doen denken. Het kledingstuk mag gedragen worden en warmte geven.
De manen blijven ondertussen rondom het lichaam bewegen; van licht naar donker, van begin naar einde en opnieuw naar begin. Niet als historisch symbool voor Catherine zelf, maar als mijn eigen beeld voor tijd, vrouwelijkheid en een leven dat deel uitmaakte van een veel grotere cyclus.
Technische gegevens
Garen
DROPS Air
65% alpaca, 28% polyamide, 7% wol
50 g = 150 m
Kleuren en hoeveelheid
02 Tarwe: 50 g
03 Parelgrijs: 50 g
04 Medium grijs: 100 g
05 Bruin: 100 g
06 Antraciet: 50 g
13 Oranje: 50 g
31 Zwart: 50 g
Naalden
Rondbreinaalden 4 en 4,5 mm
Stekenverhouding
19 steken × 24 rijen in tricotsteek met naalden 4,5 mm, na wassen en blocken = 10 × 10 cm
Maten
S, M en L
Afmetingen
Borstomtrek: 96 (105, 114) cm
Totale lengte: 54 (58, 63) cm
Lengte tot armuitsnijding: 33 (35, 38) cm
Mouwlengte: 43 (46, 49) cm
Techniek en constructie
De sweater wordt van onder naar boven in het rond gebreid tot aan de armsgaten. Voor en achterpand worden daarna afzonderlijk verder gebreid. De schouders krijgen vorm met verkorte naalden en worden met de drienaaldentechniek samengevoegd. De mouwen worden rechtstreeks aan het lijf gebreid en van boven naar beneden in het rond afgewerkt. Het triple moon motief wordt met de fair isle techniek ingebreid. De draden lopen daarbij mee aan de achterkant van het werk zonder ze te kruisen.
Historische achtergrond
Catherine De Le Voye woonde in Ellezelles en was zestig jaar oud toen ze in 1610 van hekserij werd beschuldigd. Ze was getrouwd met Jean De Robertmazure, die de bijnaam ‘Monsieur’ droeg.
Catherine werd tijdens de procedure twee dagen verhoord. Ze werd schuldig bevonden aan hekserij en veroordeeld tot ‘corde et feu’; wurging gevolgd door verbranding.
Op 26 oktober 1610 werd het vonnis uitgevoerd in Ellezelles. Diezelfde dag werden ook Agnès De Le Plache, Martine De Le Vigne, Quintine De Le Censserye, Evette Van Den Kerchove en Madeleine Lestarquy terechtgesteld.
Van Catherines leven vóór haar vervolging is in de bewaarde gegevens nauwelijks iets terug te vinden. Haar naam, haar leeftijd, haar echtgenoot en de gegevens over haar proces en terechtstelling vormen het kleine historische spoor dat van haar is overgebleven.